KURABİYENİN PEŞİNDEN…

İsmini yarış sonunda verilen tarçınlı kurabiyelerden alan Kurabiye Macera Yarışı 3 Aralık’ta Çekmeköy Taşdelen Ormanları mesire alanında  gerçekleşti. Adrenalin sevenler bu sene 10’uncusu düzenlenen yarışta yeniden bir araya geldi.
Yazı Ayla Karahasan

IMG_2868

Yılın son yarışı ve Macera Akademisi tarihinin ilk yarışı olan organizasyonda yer alan 38 takım, Macera Yarışı, Macera Koşusuve Mini Macera parkurlarında yarıştı. Oryantiring (yönbul), koşu, bisiklet, ip inişi, kano gibi etapları barındıran Kurabiye Yarışı, Çekmeköy Belediye Başkanı Ahmet Poyraz’ın start vermesiyle başladı. Biz de Outdoor Fitness Türkiye takımı olarak Mini Macera etabını birincilikle tamamladık.

Görkemli ağaçlarla kaplı çamurlu patika parkurlarda…

Ben, Ayla Karahasan, ve takım arkadaşım Kübra Dalman,sabahın ilk ışıklarıyla beraber kendimizi Çekmeköy’ün soğuk ormanlarında bulduk. Yarış kitimizi aldıktan sonra ısınmak için sıcak bir yerler aradık. Bir yandan o saatte, o soğukta buraya nereden geldik dercesine birbirimize bakışlar atarken, günün sonunda birinci olacağımızı hiç düşünmüyorduk. Daha önce hiç oryantiring deneyimimiz yoktu.İki kişilik takımlar kendi aralarında stratejiler oluştururken biz Kübra ile bozuk pusulamızla haritada hangi noktada bulunduğumuzu anlamaya çalışıyorduk.

Ama o kurabiyeye ulaşmalıydık.

Neredeyse Mini Macera etabı rotasının üç katı büyüklüğündeki haritalarıyla, yanımızda gidecekleri hedefleri hesaplayan ve yarışı tamamen bisiklet üzerinde pedal çevirerek geçirecek olan Macera Yarışı etabı ekiplerindeki sporcular bize çok yardımcı oldu. Bozuk bir pusula, sıfır oryantiring deneyimi ile yarışa başlarken kendimizi 10 hedef arasından üç tanesini bulma umudu ile start noktasındaydık. Macera Koşusu etabında 25 km koşacak, ip inişi yapacak ve kano binecek sporseverlerin gerisinde kalarak, diğer Mini Macera ekibini onlara hiç belli etmeden takip ettik. İlk hedefi bulmuş olmanın verdiği mutlulukla Kübra ve ben yolumuza diğer hedefleri bulma ümidiyle devam ettik. İkinci hedefi bulmanın ilk hedef kadar kolay olmayacağını düşündüğümüzden, yolda sohbet edip fotoğraflar çekmeye başladık. Bu nedenle de kaybolup, kendimizi hedeften son derece uzak bir noktada buluverdik.

Bozuk pusulamızla katıldığımız Kurabiye’de birinci olacağımızı aklımızın ucundan bile geçirmezken, daha önce yoldan geçmiş bisikletçilerin lastik izlerini takip etmeye başladık. Boğazımıza düşkün sporcular olarak yol boyunca kendimize bir gece öncesinden hazırladığımız sandviçlerimizi yedik.Yanımızda getirdiğimiz termoslarda bulunan çaylarımızı ise bulduğumuz güzel manzaralı bir tepede içtik. Bu sırada artık beş hedefi bulmuş olmanın verdiği güvenle yolumuza devam ettik. Yol boyunca ağaçlara tırmanan birçok sincaba da rastladık.
IMG_1033

Hedefleri buldukça kazanma isteğimiz arttı.

Bir yandan yanımızdan geçen Macera Yarışı bisikletçilerine, hedeflerin nerelerde bulunduğuna dair ipuçları vermeyi de ihmal etmedik. Çünkü onların haritaları ne yazık ki bizimkiler gibi kolay değildi. Hedefleri kendileri hesaplamaları gerekiyordu. Dönüş için harekete geçtiğimizde sabahki soğuk havanın yerini sımsıcak bir aralık güneşi almıştı. Son hedefte duvar tırmanışını Kübra tamamlarken, yarışı ilk bitiren ekiptik. İlk bitirmek birincilik anlamına gelmiyordu. Bulduğunuz hedeflere göre alınan puanlarla sonuca ulaşılıyordu. Böylece yarışı on hedeften yedisini tamamlayarak yetmiş puanla bitirmiş olduk. Sabahtan beri hayalini kurduğumuz tarçınlı kurabiyelere ulaşmış olmanın verdiği mutlulukla Macera Akademisi’nin video ekibine epey iştahlı görüntüler verdik. Diğer yarışçıların bitiş noktasına gelmelerini, yanan ateşin başında Macera Akademisi’nin organize ettiği barbeküden aldığımız köfte ekmeklerle bekledik.Bir yandan diğer Mini Macera ekibinin tüm hedefleri buldukları için halen gelmediklerini düşünürken, yarışın bitmesine beş dakika kaldığını fark ettik. Bundan dolayı da “Acaba biz mi birinci olduk?” demekten kendimizi alamadık. Çünkü yarışı bir süreden sonra bitiren ekiplerin puanları düşüyor, daha da geç bitirirlerse diskalifiye ediliyorlardı. Derken Mini Maceracılardan ikinci ekibi görmemizle birincilik hayallerimizin suya düştüğünü düşündük.

Yanan ateşle ısınırken sonuçları beklemeye başladık.

Hava iyice kararırken kafa fenerleri açık halde, tamamen çamurla kaplanmış bisikletçilerin gelişini seyrettik. Tüm ekiplerin bitiş çizgisine gelmesi ile beraber bizim için heyecanlı dakikalar başladı. Diğer yarışmacılarla beraber sonuçların ve ödüllerin neler olduğuna dair çıkarımlarda bulunurken, artan müzik sesi ile günün yorgunluğunu atmaya başladık. Sonuçların açıklanacağı kürsüye doğru ilerlerken, Kübra ile birbirimizi “Ya kazandıysak ? Olamaz mı bir mucize?” derken bulduk. Macera Yarışı ve Macera Koşusu kazananlarının açıklanması ile sıra bize göre en heyecanlı kısma geldi. “Acaba biz mi kazandık?” derken kendimizi birincilik kürsüsünde bulduk…

File_000

Ben yarış sabahından beri hayalini kurduğum üzerinde ‘bir’ yazan kurabiyemi kürsüde yere düşürürken, Mini Macera Birincisi yazan kristal madalyamlapoz vermeyi ihmal etmedim. Günün sonunda OutdoorFitnessTürkiye takımı olarak ilk oryantiring deneyimimizi unutulmaz kılan Macera Akademisi’ne teşekkür ederken, 2017’de yapılacak olan 11.Kurabiye Yarışı’nı şimdiden iple çekmeye başladık!

Önümüzdeki yıl 2 Aralık’ta tekrar görüşmek üzere.

Kurabiye Yarışı yazısı ve fotoğrafları Ocak-Şubat sayımızda…

Cevapla

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar işaretlenmelidir *

*